Skip to content

فتنه ای که پیامبر صلوات الله علیه ازآن به خدا پناه می برد

فتنه ای که پیامبر صلوات الله علیه ازآن به خدا پناه می برد منتشر شده در هیچ دیدگاهی برای فتنه ای که پیامبر صلوات الله علیه ازآن به خدا پناه می برد ثبت نشده

 

شاید برای من و شما خیلی حرفها شنیدنش یه کم عجیب باشه؛ دیگه عرف جامعه تاثیری قابل توجه بر رفتار خیلی از ماها گذاشته؛ شاید فکر شنیدن بعضی حرفا برای خیلیا پذیرشش سخت باشه؛ چون واقعیت با حقیقت متاسفانه فاصله زیادی داره؛ بهر حال دلیل نمیشه حرف حساب گفته نشه؛ تو جامعه خیلی رفتارها عادی شده؛ مثالی که به موضوع ما مربوطه و نزدیکه صحبت و معاشرت هاییه که تو جامعه درحال انجامه؛ خب ما یه مسیر اشتباهی رو طی کردیم؛ نتیجه بد متناسب با این مسیر اشتباه تا حدودی ظاهر شده؛ حالا همین مسیر انحرافی هرچی که بیشتر ادامه پیدا کنه مضراتش هم بیشتر میشه؛ روابط بدون قید و پرده دری که بین خانم ها و آقایان ایجاد شده؛ از صحبتهای عادی که مقدمه ای گناه و بذر گناه تو دل می افشانه تا خود گناه که این بذر فاسد نتیجه ای فاسدشو داده؛ و بقیه گناهان از مواردیه که تماما نهی شده؛ شاید خیلیا بگن؛ چی داری میگی؛ مگه میشه همچین جامعه ای داشت؟؟ میگیم؛ بله میشه؛ چرا نشه؛ همون طور که جامعه فاسد شده قابل اصلاح و تغییر بسمت مثبت و خوبیه؛ فقط انسان باید اهل عمل باشه؛ هم نسبت به خودش و نسبت به اطرافیانش هم حساسیت و نصیحت و توصیه خیرخواهانه رو داشته باشه؛ این فتنه ای که تو جامعه هست برای در امان موندن و اصلاح جامعه باید زنگ هشدار همیشه صداش تو گوشمون باشه و بیدار باشیم؛ فتنه ای که پیامبر صلوات الله بخدا پناه میبره بخاطر بزرگی و سنگینی این امتحان همون فتنه زنان هست؛ ایشون فرمودند:

اللّهمّ إنّی أعوذ بک من فتنه النّساء و أعوذ بک من عذاب القبر؛
خدایا از فتنه زنان بتو پناه میبرم و از عذاب قبر بتو پناه میبرم.
پیامبری با این عظمت این جمله رو دارند ما بیخیال و کم تفاوت باشیم عواقب بسیار سنگینی در پی داره اگه مراقب نباشیم. خدا ان شا الله مارو مسلمان واقعی قرار بده …

این مطلب را به اشتراک گذار بگذارید

حکایتی شیرین…..

حکایتی شیرین….. منتشر شده در هیچ دیدگاهی برای حکایتی شیرین….. ثبت نشده

این زیارت چنانکه علامه مجلسی فرموده بهترین زیارت جامعه است از جهت متن و سند و فصاحت و بلاغت و والد ماجدش در شرح فقیه فرموده که این زیارت احسن و اکمل زیارات است و من تا در عتبات عالیات بودم زیارت نکردم ائمه علیهم السلام را مگر به این زیارت و شیخ ما در نجم ثاقب حکایتی نقل کرده که از آن ظاهر می شود که باید به این زیارت مواظبت کرد و از آن غفلت ننمود و آن حکایت چنین است جناب مستطاب تقی صالح سید احمد بن سید هاشم بن سید حسن موسوی رشتی تاجر ساکن رشت أیده الله در هفده سال قبل تقریبا به نجف اشرف مشرف شد و با عالم ربانی و فاضل صمدانی شیخ علی رشتی طاب ثراه که در حکایت آینده مذکور خواهند شد إن شاء الله به منزل حقیر آمدند و چون برخاستند شیخ از صلاح و سداد سید مرقوم اشاره کرد و فرمود که قضیه عجیبه دارد و در آن وقت مجال بیان نبود پس از چند روزی ملاقات شد فرمود که سید رفت و قضیه را با جمله از حالات سید نقل کرد بسیار تاسف خوردم از نشنیدن آنها از خود او اگر چه مقام شیخ رحمه الله اجل از آن بود که اندکی خلاف در نقل ایشان برود و از آن سال تا چند ماه قبل این مطلب در خاطر بود تا در ماه جمادی الآخره این سال از نجف اشرف برگشته بودم در کاظمین سید صالح مذکور را ملاقات کردم که از سامره مراجعت کرده عازم عجم بود پس شرح حال او را چنانکه شنیده بودم پرسیدم از آن جمله قضیه معهوده همه را نقل کرد مطابق آن و آن قضیه چنان است که گفت در سنه هزار و دویست و هشتاد به اراده حج بیت الله الحرام از دار المرز رشت آمدم به تبریز و در خانه حاجی صفر علی تاجر تبریزی معروف منزل کردم چون قافله نبود متحیر ماندم تا آنکه حاجی جبار جلودار سدهی اصفهانی بار برداشت به جهت طرابوزن تنها از او مالی کرایه کردم و رفتم چون به منزل اول رسیدیم سه نفر دیگر به تحریص حاجی صفر علی به من ملحق شدند یکی حاجی ملا باقر تبریزی حجه فروش معروف علماء و حاجی سید حسین تاجر تبریزی و حاجی علی نامی که خدمت می کرد پس به اتفاق روانه شدیم تا رسیدیم به ارزنه الروم و از آنجا عازم طربوزن و در یکی از منازل ما بین این دو شهر حاجی جبار جلودار به نزد ما آمد و گفت این منزل که در پیش داریم مخوف است قدری زود بار کنید که بهمراه قافله باشید چون در سایر منازل غالبا از عقب قافله بفاصله می رفتیم پس ما هم تخمینا دو ساعت و نیم یا سه به صبح مانده به اتفاق حرکت کردیم بقدر نیم یا سه ربع فرسخ از منزل خود دور شده بودیم که هوا تاریک شد و برف مشغول باریدن شد به طوری که رفقا هر کدام سر خود را پوشانیده تند راندند من نیز آنچه کردم که با آنها بروم ممکن نشد تا آنکه آنها رفتند من تنها ماندم پس از اسب پیاده شده در کنار راه نشستم و به غایت مضطرب بودم چون قریب ششصد تومان برای مخارج راه همراه داشتم بعد از تامل و تفکر بنا بر این گذاشتم که در همین موضع بمانم تا فجر طالع شود به آن منزل که از آنجا بیرون آمدیم مراجعت کنم و از آنجا چند نفر مستحفظ به همراه برداشته به قافله ملحق شوم در آن حال در مقابل خود باغی دیدم و در آن باغ باغبانی که در دست بیلی داشت که بر درختان می زد که برف از آنها بریزد پس پیش آمد به مقدار فاصله کمی ایستاد و فرمود تو کیستی عرض کردم رفقا رفتند و من ماندم راه را نمی دانم گم کرده ام فرمود به زبان فارسی نافله بخوان تا راه را پیدا کنی من مشغول نافله شدم بعد از فراغ از تهجد باز آمد و فرمود نرفتی گفتم و الله راه را نمی دانم فرمود جامعه بخوان من جامعه را حفظ نداشتم و تا کنون حفظ ندارم با آنکه مکرر به زیارت عتبات مشرف شدم پس از جای برخاستم و جامعه را بالتمام از حفظ خواندم باز نمایان شد فرمود نرفتی هستی مرا بی اختیار گریه گرفت گفتم هستم راه را نمی دانم فرمود عاشورا بخوان و عاشورا را نیز حفظ نداشتم و تا کنون ندارم پس برخاستم و مشغول زیارت عاشورا شدم از حفظ تا آنکه تمام لعن و سلام و دعای علقمه را خواندم دیدم باز آمد و فرمود نرفتی هستی گفتم نه هستم تا صبح فرمود من حال ترا به قافله می رسانم پس رفت و بر الاغی سوار شد و بیل خود را به دوش گرفت و فرمود به ردیف من بر الاغ سوار شو سوار شدم پس عنان اسب خود را کشیدم تمکین نکرد و حرکت ننمود فرمود جلو اسب را به من ده دادم پس بیل را به دوش چپ گذاشت و عنان اسب را به دست راست گرفت و به راه افتاد اسب در نهایت تمکین متابعت کرد پس دست خود را بر زانوی من گذاشت و فرمود شما چرا نافله نمی خوانید نافله نافله نافله سه مرتبه فرمود و باز فرمود شما چرا عاشورا نمی خوانید عاشورا عاشورا عاشورا سه مرتبه و بعد فرمود شما چرا جامعه نمی خوانید جامعه جامعه جامعه و در وقت طی مسافت به نحو استداره سیر می نمود یکدفعه برگشت و فرمود آن است رفقای شما که در لب نهر آبی فرود آمده مشغول وضو به جهت نماز صبح بودند پس من از الاغ پایین آمدم که سوار اسب خود شوم و نتوانستم پس آن جناب پیاده شد و بیل را در برف فرو کرد و مرا سوار کرد و سر اسب را به سمت رفقا برگردانید من در آن حال به خیال افتادم که این شخص کی بود که به زبان فارسی حرف می زد و حال آنکه زبانی جز ترکی و مذهبی غالبا جز عیسوی در آن حدود نبود و چگونه به این سرعت مرا به رفقای خود رساند پس در عقب خود نظر کردم احدی را ندیدم و از او آثاری پیدا نکردم پس به رفقای خود ملحق شدم .
منبع: مفاتیح الجنان

این مطلب را به اشتراک گذار بگذارید

Primary Sidebar

Secondary Sidebar

Tertiary Sidebar

طراحی سایت
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلا - فروش ویلا - ویلا شمال