Skip to content

دستور العملى از مرحوم حضرت آیه الله مشکینى

دستور العملى از مرحوم حضرت آیه الله مشکینى منتشر شده در هیچ دیدگاهی برای دستور العملى از مرحوم حضرت آیه الله مشکینى ثبت نشده

دستور العملى از حضرت آیه الله مشکینى – مد ضله العالى – در جواب یکى از طلاب
سلام علیکم !
برادر محترم ! حال که در راه وصول به هدف اسلامى و انسانى و الهى ، (در) راه نیکان ، عالمان ، شایستگان ، انبیا و صدیقان ، یعنى راه تحصیل علوم دینى قرار گرفته اید و تحت پرچم امام زمان – ارواحنافداه – در آمده و در زمره شاگردین صادقین (ع )وارد شده اید، شرایط به هدف رسیدن را جدا مراعات نمایید. نمازها در اول اوقات با حضور قلب انجام یابد و همه نواففل نماز – یا اغلب آنها را – چون فرایض مواظب باشید. سخن – پیوسته – سنجیده و راست (بگویید) و احتراز از کذب (کنید) و لو به عنوان شوخى (دروغ ) نگویید. در تمام روز و شب ، ساعتى از وقت خویش را به هدر و بطالت نگذرانید، وقت درس با تمام وجود کوشش کنید و تا مطلبى را نفهمید ید، به مطلب دیگر نروید. رفیق مناسب در بحث و منزل انتخاب نمایید، که از گفتار و انفاسش استفاده کنید و اگر نه ، فالوحده و لا قرین السوء. استادتان قبل از هر درسى یک کلمه از کلمات درباره ائمه (ع ) را تیمنا براى شما بخواند و معنى کند.
از شوخى بپرهیزید و سخن خود را جزو اعمالتان حساب کنید و از اول تحصیل فکرتان این باشد که بالاتر از شیخ مفید رحمه الله و شیخ مرتضى رحمه الله سیر خواهید کرد، و طبق این هدف درست و تدریس و شرایط آن عمل نمایید از لقمه حرام و مشتبه جدا بپرهیزید، و دست طمع به سوى احدى دراز ننمایید و در ایام تحصیل از دعا و زیارت ائمه (ع )در اوقات معین غفلت نکنید، من اراد الله بدء بکم . و بکوشید که هر جا باشد متقین را پیدا کنید و از انفاس قدسیه و مواعظ آنها استفاده نمایید.

کسانى که دیدنش از خدا کند یادت
کند از بنده خویش آزادت

و در تعقیب نماز دل به حق دهید و این غرقه عاصى در بحر معاصى را نیز فراموش نفرمایید. اگر بدانیم شما و دیگر دوستان ، خوب توجه کردید، آینده اى بس رفیع براى شما مى بینم .

عاشق علم

عاشق علم منتشر شده در هیچ دیدگاهی برای عاشق علم ثبت نشده

مرحوم سید محمّد باقر اصفهانى شب زفافش بود، زنها وارد اطاق عروس و داماد شدند مرحوم سید فوراً از اطاق خارج گردید و به اطاق دیگرى رفت .
دید براى مطالعه وقت مناسبى است فرصت را غنیمت شمرده بدون تاءمل مشغول مطالعه شد.
اواخر شب زنها از اطاق عروس خارج گردیدند و به سوى خانه هاى خود رفتند و عروس بیچاره تنها ماند! و هر چه منتظر ماند که سید بیاید نیامد تا یک وقت متوجه شد که صبح است !! یعنى جاذبه علم این مرد را طورى کشید که شب زفاف عروسش را فراموش کرد.
این حس علاقه به علم و حقیقت در همه افراد بشر کم و بیش وجود دارد، البته مثل همه حس هاى دیگر شدت و ضعف دارد. و بستگى دارد به اینکه انسان چقدر آن را پرورش دهد

تواضع

تواضع منتشر شده در هیچ دیدگاهی برای تواضع ثبت نشده

🌼 تواضع زیاد

🍀 سید علی آقا قاضی وقتی سبزیجات می خرید، می پیچید گوشه عبایش و با همان حالت در کوچه و بازار حرکت می کرد و از اصاله القیافه درست کردن دوری می جست و این چنین متواضعانه زندگی می نمود و از این راه به مقامات عالیه دست یافـته بود. هم ایشان در مجلس روضه ابا عبدالله (ع) خودش کفش های مهمانان امام حسین (ع) را جفـت کرده و آن ها را تمیز می کند بدون توجه به آن ها که خرده می گیرند که آدم بزرگ نباید چنین کاری بکند.

آیت الله سید ابوالقاسم خوئی می فرمود: «من هر وقت می رفـتم مجلس آقای قاضی، کفش هایم را می گذاشتم زیر بغلم که مبادا کفشم آن جا باشد و آقای قاضی بیاید آن را تمیز یا جفـت کند.»

دخترش در مورد او چنین می گوید: «پدر ما خودش را خیلی پایین می دانست و وقتی شاگردانشان می آمدند می گفـتند: من خوشم نمی آید بگویید من شاگرد فلانی هستم. در مجالسی که در منزل می گرفـتند بالای مجلس نمی نشستند و می گفـتند آن جا جای مهمانان است و وقـتی با شاگردانشان راه می رفـتند، پدرم عقب همه آنها راه می رفـت و هر چه می گفـتند: آقا شما جلو باشید، می گفـتند: نه، شما جلو بروید.»

هیچ گاه در صدر مجلس نمی نشست و با شاگردانش هم که بیرون می رفـت جلو راه نمی رفـت، و آن گاه که در منزل، شاگردان و مهمانان سراغشان می آمدند برای همه به احترام می ایستاد.

آیت الله نجابت نقل می کردند: «او آن قدر مبادی آداب است که وقتی در منزل مهمان دارد برای خواندن نماز اول وقتش از مهمانش اجازه می گیرد.»

آیت الله سید عباس کاشانی در این باره می فرماید: من آن موقع سن کمی داشتم، ولی ایشان اهل این حرف ها نبود. بچه های کم سن و سال هم که به مجلسشان می آمدند بلند می شدند و هر چه به ایشان می گفـتند اینها بچه هستند، می فرمودند: «خوب است بگذارید این ها هم یاد بگیرند.»

باز آیت اله کاشانی نقل کردند: زمانی که عده ای از ایران خدمتشان می رسند و می گویند که ما از شما مطالبی شنیدیم و تقلید می کنیم، ایشان گریه می کنند، بعد دستشان را بالا می برند و می فرمایند: «خدایا تو می دانی که من آن نیستم که این ها می گویند و بعد می فرمایند که شما بروید از آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی تقلید کنید.»

و این همان اوصافی است که امیرالمؤمنین (ع) در وصف عارفان مکتبش می فرماید: «لا یرضون من اعمالهم القلیل و لا یستکثرون الکثیر فهم لا نفسهم متهمون و من أعمالهم مشفقون إذا زکی احدهم خاف مما یقال له فیقول: أنا أعلم بنفسی من غیری، و ربی اعلم بی من نفسی، اللهم لا تؤاخذنی بما یقولون، واجعلنی أفضل مما یظنون، واغفرلی مما لا یعلمون.

از کردار اندک خود خرسندی ندارند، و طاعت های فراوان را بسیار نشمارند، پس آنان خود را متهم شمارند و از کرده های خویش بیم دارند. و اگر یکی از ایشان را بستایید، از آن چه ـ درباره او ـ گویند بترسد، و گوید: من خود را بهتر از دیگران می شناسم و خدای من مرا از خودم بهتر می شناسد، بار خدایا! مرا مگیر بدان چه بر زبان می آورند، و بهتر از آنم کن که می پندارند و بر من ببخشای آن را که نمی دانند.»

🆔 @jtolabir

Primary Sidebar

Secondary Sidebar

Tertiary Sidebar

طراحی سایت
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازی